Το squash (τοιχοσφαίριση) βρίσκεται πλέον στην ελίτ των Ολυμπιακών αθλημάτων. Η επίσημη ένταξή του στο ολυμπιακό πρόγραμμα για το 2028 απογείωσε τις προσδοκίες για την ανάπτυξή του – και έθεσε ψηλότερα τον πήχη για την ανάδειξη ταλέντων, τη στήριξη εθνικών ομάδων, καθώς και την οικονομική ενίσχυση του αθλήματος στην Ελλάδα.
Τι δείχνει ο επίσημος προϋπολογισμός για το 2025
Η κρατική επιχορήγηση που λαμβάνει ετησίως η Ελληνική Φιλάθλος Ομοσπονδία Αντισφαίρισης (Ε.Φ.Ο.Α.) για όλα τα αθλήματα αρμοδιότητάς της (τενις, squash, padel, beach tennis) ανέρχεται στα 2.000.000€, σύμφωνα με την τελευταία απόφαση του Υπουργείου για το 2025.
Ωστόσο, πόσα φτάνουν τελικά στο squash;
Παρά τη σημασία του squash ως νέο ολυμπιακό άθλημα, ο προϋπολογισμός της Ε.Φ.Ο.Α. δεν διαχωρίζει και δεν εξειδικεύει τα ποσά ανά άθλημα. Τα έξοδα για τις εθνικές ομάδες, τις αμοιβές προπονητών, τον εξοπλισμό και τις αγωνιστικές διοργανώσεις παραμένουν ενιαία για όλα τα αθλήματα του φορέα.
Κύρια στοιχεία προϋπολογισμού (ενδεικτικά για όλα τα αθλήματα μαζί):
• Δαπάνες ανάπτυξης: 666.176,00€
• Δαπάνες εθνικών ομάδων: 781.740,25€
• Παροχές οδοιπορικών – επιβραβεύσεις αθλητών: 100.000€
• Αθλητική προετοιμασία: 40.000€
• Διοργάνωση Περιφεριακών-Διασσυλογικών-Πανελλήνιων Πρωταθλημάτων: 400.000€
• Επίσημες εκδηλώσεις εσωτερικού: 300.000€
• Επίσημες εκδηλώσεις εξωτερικού: 150.000€
Γιατί δεν υπάρχει εξειδικευμένο ποσό για το squash
Η κατανομή των πόρων γίνεται εσωτερικά από το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας, χωρίς να δημοσιεύονται αναλυτικά στοιχεία ανά άθλημα. Το τένις – σαφώς μεγαλύτερο ως άθλημα – απορροφά την πλειονότητα των κονδυλίων. Το squash, παρά τη ραγδαία άνοδο του κύρους του ως Ολυμπιακό πια, παραμένει στη σκιά όσον αφορά την οικονομική κατανομή.
Σημαντική παράλειψη: Δεν υπάρχει δημόσια διαφάνεια για το πόσα χρήματα αξιοποιούνται αποκλειστικά για ανάπτυξη, εθνικές ομάδες, προπονητές και συμμετοχές στο ελληνικό squash.
Η πρόκληση της νέας εποχής
Η Ολυμπιακή είσοδος αλλάζει τα δεδομένα για το squash:
• Αναβαθμίζεται η προτεραιότητα που πρέπει να του δοθεί στην κατανομή των κονδυλίων.
• Αυξάνεται η απαίτηση για διαφάνεια και εξειδίκευση των πόρων.
• Οι αθλητές και τα σωματεία δικαιούνται να γνωρίζουν το πραγματικό ποσό που επενδύεται στο άθλημα.
Τι πρέπει να γίνει
• Διεκδίκηση ξεκάθαρου προϋπολογισμού για το squash.
• Ανάδειξη της ολυμπιακής του διάστασης ως μοχλού για να αυξηθούν οι πόροι.
• Πίεση προς τις αρμόδιες αρχές για δημοσιοποίηση του επιμέρους καταμερισμού.
Το squash έχει πλέον το κύρος και την «δικαιολογία» να απαιτήσει ανοικτά την αναβάθμισή του – όχι μόνο σε επίπεδο κεντρικής χρηματοδότησης αλλά και στη δημόσια διαφάνεια κατανομής πόρων.
Συμπέρασμα
Η Ολυμπιακή εποχή του squash ήρθε – όμως, χωρίς σαφή δημοσίευση καταμερισμού, το ελληνικό squash συνεχίζει να αγωνίζεται, όχι μόνο μέσα στα γήπεδα, αλλά και για τη θέση του στη χρηματοδότηση του αθλητισμού.
